Intro
D     D     A7    D 
D     D     E7    A7 
D     D     G     D 
D     D     A7    D 
D     D     D 
 
Verse 1
           D            D              A7             D 
't Was een van die zomerdagen dat ik alleen de stad inging, 
           D            D            E7                 A7 
g' hebt zo van die hete dagen dat ge niet goed weet wat doen. 
          D                D                   G            D 
'k Zwierf doelloos door de straten, 't was een drukte van belang, 
       D             D              A7             D         A    D 
al die mensen en die auto's en 't getingel van den tram. 
 
Verse 2
       D             D              A7         D 
Lijk altijd op warme dagen kreeg ik vreselijke dorst, 
           D               D               E7              A7 
'k had een keel gelijk een droogdok en een tong gelijk een worst, 
        D              D                 G                  D 
maar ik wou mijn leven beteren, 'k had genoeg van het sterk vocht, 
      D                    D                   A7             D      A    D 
en zo kwam het dat ik geen bier dronk maar een zak met appels kocht. 
 
Verse 3
          D            D                A7             D 
'k Had er drie van opgesmikkeld en toen had ik er nog een, 
           D               D                E7             A7 
'k had geen goesting om te wandelen met een appel aan mijn been; 
       D               D               G             D 
maar ineens zag ik een broekvent mij beloeren aan de kant, 
      D              D           A7            D         A    D 
en ik duwde toen die snotter die appel in zijn hand. 
 
Verse 4
        D            D               A7             D 
Hij zag even heel verlegen naar mijn haar en mijnen baard, 
        D                    D             E7                 A7 
en toen schoot hij naar zijn moeder aan de andere kant van de straat: 
        D               D                 G            D 
"moeke, riep hij, die meneer daar, dat is zeker een bandiet, 
         D             D             A7                D         A    D 
want hij gaf mij dezen appel, zoiets doet ge niet voor niet". 
 
Verse 5
    D               D                A7             D 
Dat mens zag toen koleirig naar mijn kleren en mijn haar, 
      D                 D            E7           A7 
en ze riep: "ge moest u schamen, gij slonzigen barbaar, 
      D             D               G             D 
mijne kleine aan te vallen zo in 't midden van de dag, 
                D            D          A7            D        A    D 
d' er valt toch altijd op te passen met kerels van uw slag". 
 
Verse 6
        D              D           A7           D 
Bij het horen van 't kabaal bleven al de mensen staan, 
      D              D                 E7            A7 
en ze zagen mij toen allemaal voor een zedenschenner aan; 
     D                D                  G            D 
een agent die daar passeerde schreef het op in zijnen boek, 
       D                D               A7           D 
en wat verder stond die snotter, zijnen appel was al op. 
 
Verse 7
      D                                    A7          D 
En nu zit ik achter tralies, 'k krijg mijn eten van de staat; 
        D                             E7              A7 
zijt ge nog op vrije voeten, luistert goed naar mijne raad: 
             D                  D              G                 D 
"als ge niet in 't malheur wilt geraken zonder dat ge 't hebt verdiend, 
           D             D              A7      D          D 
drinkt dan als ge groten dorst hebt een veilige pint".